bordolar canimi yakar

busehir:

Şişeye bakıyorsun önce

Sonra anlıyorsun başının biraz aşağıya inip

Yavaşça yukarı kaldıracağını

Susuyorsun önce artık başlasak diyorsun

Yarının senin için pek de bir önemi olmuyor

Aklına dizeler, cümleler geliyor

Sikerim cümleleri

Ver oradan bir kadeh diyorsun

Aynaya bakınca düz çizgide

Yamuk yürüyen adamlar geliyor

Aklına ve satılarına.

Düz çizgide en iyi yürüyen sarhoşlardır

Diyorsun

Ve ellerin cebinde

Yarını değilde

Öleceğin günü

Yani öbür günü

Düşünmeye başlıyorsun.

(Source: nabinabetulaslaner)

herkesbirazdelidir:

nutellasevmez:

”Ama o dünya üzerindeki en seksi erkek.”

Onu takip etmek kimin işine yarayabilirdi ki?

İnsanlar oburca bir açgözlülükle kitaplarınıza saldırırlar, rahat bir koltuğa yerleşip okurlar onları, kendilerine karşı beslediğiniz o büyük ve mutsuz sevgiyi düşünürler ve birçok şeyden, çirkin olmaktan, korkak olmaktan, bir ocakta maaşlarının artmamış olmasından avuntu bulurlar.

Ezginin Günlüğü kimdir ?

62dentavsan:

“Gökyüzünü ciğerimize dokunduranlar.”

vitrindekimanken:

“Bir şey mi dedin?” diye sordu.

Oysa,ne çok şey anlatıyordum..

”Düşüncelerimi yüzüstü bırakıp evden kaçtım.” dedim.Üstüste yakacağım ilk sigaram bu.

Soğuk bi kaç cümle uğuldadı beynimde nolduğunu tam olarak hatırlamıyorum.

Sevmeyeceksin biliyorum ama unutamayacaksın da..

Anıların fotoğraflardan ibaret olmadığını göreceksin.

Bu arada beni dinler misin bilmem ama;sakın fotoğrafların konuşmasına izin verme.

Fotoğrafların konuşmasına izin verirsen;sustuklarını linç ederler..

(Source: kabuksuzelma)

Diyorum ki çok çay içelim,uzun uzun susalım
Gözlerinde duralım sonra bir şiirlik uçurum
Tek ayak üzerinde beklerse yorulur mu dünya ?
Savaş soğuk, kuşlar güzel, Allah büyük.

-Güven Adıgüzel

(Source: kisiselbirmesele)

wakeupmamoos:

mavimtrakmavi:

Ellerini alıyorum sabaha kadar seviyorum 
sevilmeyecek gibi değil onlar. Benim ellerim gibi senin ellerin. Ellerini seviyorum, ellerin sabah oluyor. Kalbimi bırakıyorum en orta yerine meydanın. 
Kalbim işte şuracıkta çarpıyor. Bakımsız bir mavi sarıyor, 
güzel laflı İstanbullar. 
Etin çoğalıyor üzerinde dokundukça. Ellerin, bakımsız mavileşiyor. Mavi. 

Çünkü iki kişiydik. Ne zaman dokunsam sana, varlığın mutlu ederdi. Ne zaman bir kere öpsem seni, ikinin hatrı kalırdı. İki kere öpsem, üçün boynu bükük. 
  O gece otururken deniz kıyısında, nasıl bir sigara attıysak, sabaha kadar yanıp durdu.
 
-Güzel miydi bari? -Hem de nasıl.
  Ben gözlerimi koyuyorum ortaya. Gözlerim her şeyi görüyor bazen. Sen elma yiyorsun, çırılçıplak.Ben de çıplağım ama elma yemiyorum. Benim öyle elmalara karnım tok.  Denizin ortasına kadar elma yiyorsun.
Yüreğimin ortasına kadar elma yiyorsun.
  Adının bir harfini atıyor, Cemal.  
Ve babası ölüyor çocukların. Babası. ’Sizin hiç babanız öldü mü?’ diyor biraz. Anlam kargaşası, hiç baba. Gözünün biri kör oluyor. Yüzünden ummazdı ama kör oluyor. Siz, hiç sabunluyken ağladınız mı? 
Çok büyük ihtimalle ölmüşler. Çok çok büyük bir ihtimalle yaşamıyorlar. Laleli’den dünyaya doğru giden bir tramvayda bulunmuşlar. Sevişmek, bir kez daha yürürlüğe giriyor.

Bütün kara parçalarında, Afrika dahil.  Aydınca düşünmeyi biliyorsun, eksik olma
Yatakta yatmayı bildiğin kadar
Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, 
daha neler.
  Tek bir mısra daha söylesen her şey düzelecek.  Ben de şimdilerde her şeyi sana bağlıyorum iyi mi ?
Pazar pazartesi günlerini ve haftanın öbür günlerini bekliyorum
Yani salı çarşamba perşembe cuma cumartesi  
Bir yalnızlık çöküyor ki üzerime, sevgili yalnızlık
Cenazeme bir kuş bile gelmiyor mavileyin
O, iyi yüzlü Tanrı
beklesin dursun bizi
  E kuşkusuz ki artacak yalnızlığım çocuk,
Biliyorsun ben hangi şehirdeysem yalnızlığın
başkenti orası
  Ve ben yalnızlıktan sıkılıp inatla Marilyn Monroe öldü diyorum ona
Şimdiyse Cennette Nietzsche’nin metresi olması gerekir
 

Mezarın doğurduğu en iştahlı çocuktur yalnızlık  

İki Tanrı çeker ve durur arabasını
Yoksa nereden bilecekler? İşte ben de onu diyorum ya,
Morarmış gözleri.

Nereye mi yazardı dizelerini ?
Tırnak uçlarına yazardı.
  İstanbul da yazmış. Selamı var sana. Senin öldüğün gün yalnızlıktan
hepimizi işten attılar.
Hep arattılar onları birer birer.
Saatler, siz saatleri, mevsimler.

Ağustos’u aratıyor tüm aylar
Mart bile anımsatıyor bir devamı…